کاواک‌های نوری

این شبیه‌سازی از روش ماتریس ABCD برای انتشار پرتوهای پاراکسیال میان دو آینهٔ کروی استفاده می‌کند. فاصلهٔ بین آینه‌ها و شعاع‌های انحنای آن‌ها بر انتشار و پایداری کاواک اثر می‌گذارند.

L طول کاواک را تعیین می‌کند؛ y₀، ارتفاع اولیهٔ پرتو؛ و R₁ و R₂، شعاع‌های انحنای آینه‌ها را. شروع، انتشار پرتو را آزاد می‌کند و توقف، مسیر کنونی را ثابت نگه می‌دارد. بازنشانی، مسیر اولیه را بازمی‌گرداند و مقادیر تنظیم‌شده را حفظ می‌کند.

پایداری کاواک با معیار 0 ≤ g₁g₂ ≤ 1 تعیین می‌شود، که در آن g₁ و g₂ به فاصلهٔ بین آینه‌ها و شعاع‌های انحنای آن‌ها بستگی دارند — بیرون از این بازه، پرتوها در هر بازتاب واگرا می‌شوند و کاواک ناپایدار است.

Marco P. M. de Souza