โพรงแสง

การจำลองใช้วิธีเมทริกซ์ ABCD เพื่อแพร่รังสีพาราแอกเซียลระหว่างกระจกทรงกลมสองบาน ระยะระหว่างกระจกและรัศมีความโค้งมีผลต่อการแพร่และเสถียรภาพของโพรง

L กำหนดความยาวโพรง y₀ คือความสูงเริ่มต้นของลำแสง และ R₁ กับ R₂ คือรัศมีความโค้งของกระจก เริ่มจะปล่อยให้ลำแสงแพร่ ส่วนหยุดชั่วคราวจะตรึงวิถีปัจจุบัน เริ่มใหม่จะคืนวิถีเริ่มต้นโดยคงค่าที่ตั้งไว้

เสถียรภาพของโพรงกำหนดด้วยเกณฑ์ 0 ≤ g₁g₂ ≤ 1 โดย g₁ และ g₂ ขึ้นกับระยะระหว่างกระจกและรัศมีความโค้ง หากอยู่นอกช่วงนี้ รังสีจะแยกออกมากขึ้นทุกครั้งที่สะท้อนและโพรงจะไม่เสถียร

Marco P. M. de Souza